Granice...
przyzwoitości...
ochoczo... napastowane.
...przyzwoitości... były...
Granice przyzwoitości były ochoczo napastowane,
Granice przyzwoitości były ochoczo napastowane, co było zrozumiałe.
lecz nie złamane, co również jest zrozumiałe.
Niemniej...
ona nie była zadowolona.
-Co się dzieje? -Jane!
Jane!
Tej dziewczynie trzeba za mąż.
Ale kto jest dla niej dobry? Nikt.
To twoja wina.
Jestem nieosiągalnym wzorem doskonałości?
Dzielę twe łoże od 32 lat i nie spotkałam się jeszcze z doskonałością.
Jeszcze.
Przestań, panie Austen! Dziś niedziela.
Charakter kobiety najlepiej uwidacznia się w powinnościach córki,
siostry,
i w końcu... żony
i matki.
Na jego straży stoją nadobność, cnotliwa miłość,
oraz cisza w godzinach porannych.
Jeśli kobieta posiada atuty,
takie jak przenikliwość umysłu,
najlepiej trzymać to w tajemnicy.
Poczucie humoru jest milej widziane,
ale dowcip? Nie.
Dowcip jest najzdradliwszym z darów.
Dżo-Dżo, wiesz, że musisz zostać.
Jenny!
Porozmawiamy później.
Pospiesz się, Jane, bo się spóźnimy.
Jaśnie pani wzywa, więc musimy słuchać.
Nie guzdraj się, Jane.
Lady Gresham, przedstawiam moją siostrzenicę,
Contesse de Feuillide.
Oraz Pana Fowle'a, narzeczonego Cassandry.
Contessa?
Czyżby uchodziła pani za Francuzkę?
Przez małżeństwo.
Małżonek hrabia nie pokwapił się z wizytą?
Coś mu wypadło.
Małżonek hrabia złożył wizytę Pani Gilotynie.
Widzę, że znów gości pani siostrzeńca.
Panie Wisley.
Wisley jest dopełnieniem mego szczęścia.
Proszę łaskawie spocząć.
Pan Fowle i Cassandra dopiero ci się zaręczyli.
Kiedy ślub?
Nieprędko.
Czemu?
Muszę wpierw wybrać się do Zachodnich Indii, z Lordem Cravenem przeciwko Francuzom.
Jako kapelan.
Co Craven panu zaproponował w zamian?
Mam nadzieję po powrocie objąć parafię.
Ile byłaby warta?
Wystarczająco, by móc się ożenić i wieść skromne życie.
Panie Wisley,
czy wie pan, że zbliża się sezon balów?
I zacznie się wkrótce?
Jane uwielbia tańczyć.
Wisley wprost nie znosi.
Ależ, drogi panie,
bale to błogosławieństwo dla młodzieży z naszych okolic.
Moża przy nich wspólnie siedzieć, rozmawiać i bawić się w nienagannej atmosferze.
Żaden uprzejmy człowiek nie może ich nie lubić.
W takim razie jestem nawrócony.
Zachwalasz mnie jak klacz na targu.
Pan Wisley jest doskonałą partią.
Znasz nasze położenie, Jane.
W dodatku to ulubieniec i spadkobierca Lady Gresham.
Któregoś dnia to będzie jego.
Wspaniały widok.
Jego mała fortuna mnie nie kupi.
A co ciebie kupi, kuzynko?
Jak się pan trzyma, panie Lefroy?
Lefroy.
Nalać ci wina, panie?
Pokazujesz wdzięki, Lefroy?
Jak ty swoją szablę, Austen.
Kiedy musisz wracać do domu?
Za dzień.
Tak prędko?
Wszystko co dobre szybko się kończy, nawet służba wojskowa.
Zwłaszcza gdy z munduru wskakujesz w ornat.
Nieważne. Kim jest ten skwaszony prawiczek?
Pani wybaczy.
Pan Tom Lefroy, przedstawiam pana Johna Warrena.
Wspólnie ze mną będzie przygotowywał się do święceń, pod okiem mojego ojca.
Podobno bywał pan już w Hampshire?
W zeszłym roku.
Czy była to długa wizyta?
Bardzo długa.
Trwała 3 godziny.
Och panie Austen, jaki pan piękny! Daj całusa.
Gdzie pójdziemy Tom? Do Vauxham Gardens?
Tam już byłem.
Lefroy, chodźmy więc na tahitański festyn miłości w Crockford.
Już tam byłem.
Co to jest tahitański festyn miłości?
Kradzież jednej świni to zbrodnia.
I to potworna.
Ale dwóch świń?!
Dwóch świń, to pogwałcenie świętości cudzej własności.
Ty i tobie podobni jesteście wrzodem na ciele społeczeństwa.
A wrzody się wycina.
Dożywotnie zesłanie.
Następny!
Co sprowadza cię do Londynu, mój panie?
Chcę studiować prawo.
Którego jedynym zadaniem jest?
Ochrona własności.
Przed?
Hołotą.
Dlatego mamy ład i porządek bo czuwają nad nim…?
Żołnierze w gotowości.
Dobre obyczaje.
I roztropność, wiesz co to takiego?
Roztropność?!
Tak.
Weź mój przykład.
Urodziłem się bogaty i takim pozostałem, dzięki cnotliwemu prowadzeniu się.
Okazywałem wstrzemięźliwość,
Twoja matka, moja siostra stała się nędzarką, ponieważ tego nie uczyniła.
Wyszła za ojca z miłości.
I dlatego też masz tyle rodzeństwa tam w...
Limerick.
Jeśli masz nadzieję,
jeśli aspirujesz,
by odziedziczyć mój majątek,
musisz dowieść, żeś tego godzien.
A co tu mamy?
Hulaszczy tryb życia niewyobrażalny nawet dla Hotentota,
swawole i rozrzutność.
Towarzystwo dzikusów,
hazard,
uganianie sie po Świętym Jakubie jak kot z pęcherzem…
Co z ciebie będzie za prawnik?
Typowy.
Humor
przyda ci się.
Bo dam ci nauczkę.
Wysyłam cię do twoich krewnych, Lefroyów.
Wuju, oni mieszkają na wsi.
Na głębokiej wsi.
Jane.
Mogłabyś?
Dziękuję.
Moim zdaniem jesteście najurodziwszymi siostrami w Anglii.
Pan Fowle będzie zachwycony.
San Domingo jest na drugim końcu świata.
Zapomni o mnie.
To niemożliwe.
Dziś wieczór zapadniesz mu w pamięć.
Cassie, jeśli serce mu nie stanie na twój widok,
to nie zasługuje żeby żyć.
Oczywiście, to zdanie samo sobie przeczy.
Jane!
Henry!
Jane!
Słyszałaś?
Przyjedzie do nas bratanek mego papy.
Z Londynu.
On jest błyskotliwym młodym prawnikiem.
Z doskonałą reputacją...
spóźnialskiego.
Zdejmij kapelusz, George. Tato wygłosi przemowę.
W rodzinie wiele się dzieje. Rzeczy dużych i drobnych.
Henry wrócił z Oxfordu, ukończywszy studia - Bogu niech będą dzięki.
Wraz ze swoim przyjacielem, Johnem, moim nowym uczniem.
Cassandra, opuszcza nas, by zamieszkać ze swoim bratem, Edwardem i jego rodziną, nad morzem,
Podczas gdy Robert wybiera się do Zachodnich Indii z Lordem Cravenem.
Gdy powróci, razem odbędą najważniejszą podróż ich życia.
Panno Austen, czy zabawi nas pani czytaniem?
O tak, Jane, prosimy.
Rady młodej damy z okazji zaręczyn jej ukochanej siostry, Cassandry
z pewnym Fowlem.
Jego zaloty były czynione w sposób na tyle gwałtowny, by jej pochlebiały.
Granice przyzwoitości były ochoczo napastowane, co jest zrozumiałe.
Ale nie przekroczone, co również jest zrozumiałe.
Niemniej...
Przedstawiam mojego bratanka,
Pana Thomasa Lefroya.
Witamy go serdecznie.
Proszę do nas dołączyć.
Zielony aksamitny płaszcz - co za szyk!
To ci się spodoba.
Jego zaloty były...
Granice przyzwoitości były ochoczo napastowane, co jest zrozumiałe.
Ale nie przekroczone, co również jest zrozumiałe.
Niemniej jednak, na nie była zadowolona...
... jej uczucia szlachetne, jej osoba urocza... ...sylwetka elegancka...
Na Boga, te kartki są zapisane z obu stron.
...dopiero co odrzuciłam Lorda Grahama i jego 6 milionów, za które mogłabym żyć przez 12 miesięcy...
bez szaleństw.
Skarb większy niż wszystkie klejnoty Indii...
Kochające serce.
Przepraszam panią, kiedy można oczekiwać pani z powrotem?
Oczekiwać? Możesz oczekiwać, że zechce zabawić się raz na jakiś czas.
Słodkie, miłe, ujmujące, niewinne, współczujące, wierne, proste, kochające serce kobiety.
Koniec.
Brawo, Jane.
Wyjątkowo urocze, nieprawdaż?
Zgrabne.
Ale światowiec o wyrobionym guście byłby mniej zachwycony podobnymi wynurzeniami podlotka.
Uważaj z tym, bratku.
Piękna sztuka, panie Lefroy.
Miałeś już kiedy broń w ręku, Tom?
Tom.
Wuju?
Idź na spacer.
Mamy tu dookoła malownicze szlaki.
Bardzo malownicze.
Spacer?
Panno!
Austen.
Moje nazwisko Lefroy.
Tak, wiem,
ale jestem sama.
Już nie.
Właśnie.
Jakie naruszenie zasad dobrego wychowania mogłoby zaistnieć w takiej sytuacji?
Zostaliśmy przedstawieni, nieprawdaż?
Jaki pożytek z przedstawiania się, skoro nie pamięta pan mego nazwiska?
A także z trudnością powstrzymuje się od ziewania w mojej obecności?
Pani wybaczy.
Moje skrupuły doprawdy muszą wydawać się śmieszne takiemu światowcowi.
Lecz nie ja wymyśliłam zasad. Ja tylko się do nich stosuję.
Powiedziano mi, że wiele jest tu do zobaczenia.
Lecz jedyne co do tej pory zauważyłem to
zielone na górze, i brązowe na dole.
Inni dostrzegli więcej.
O tych lasach pisano nawet książki.
Może nawet powieści?
Powieści --
te nudne, bezbarwne historie, pisane dla kobiet?
A nawet - O zgrozo! - przez kobiety.
Temat zszedł na pani odczyt?
Czyżby pisarstwo kobiet nie dawało dowodów potęgi umysłu?
Znajomości ludzkiej natury?
Oraz dowcipu i poczucia humoru?
Chce pani usłyszeć moje zdanie?
Bezwzględnie.
To było...
To było
zgrabne.
Było ironiczne.
Jest pani pewna że jej nie obraziłem?
Skądże znowu!
Panie i Panowie!
"Ucieczka Wielkiego Wezyra".
Czy można?
Z przyjemnością, kuzynie.
Panno Austen.
Panie Wisley.
Czy zaszczyci mnie pani tańcem?
Spóźniliśmy się.
Dziękuję, Tom. Pospieszcie się.
Po stokroć przepraszam.
Ćwiczyłem ale mały z tego pożytek.
O, witaj siostro.
Co powiecie o Panu Lefroyu?
Czyni nam zaszczyt swoją obecnością.
Tak uważasz?
On tak uważa.
Napuszony irlandzki osioł.
Jane!
Co to za maniery, by nie tańczyć, gdy na balu brakuje partnerów?
Henry, przyznasz, że to impertynent.
Skąd on w ogóle pochodzi?
Z Limerick, panno Austen.
Byłbym nieskończenie zaszczycony, gdyby zgodziła się pani ofiarować mi następny taniec.
Niech wolno mi będzie powiedzieć,
że przedstawia pani sobą wzór gościnności właściwej dla hrabstwa Hampshire.
W takim razie pańska kontropinia zależeć będzie ode mnie.
Ten taniec, a propos, nazywa się kontredans,
z francuskiego contre dance.
Zapewne dlatego, że tańczy sie go w ścisku,
wsród tłustych mięsiw i ciast,
zwietrzałej madery,
i w towarzystwie prowincjuszy.
Jest pani nader sroga w osądach.
Wyrażam tylko to, co pan myśli.
Pozwól, że będę myślał za siebie.
Pozwól mi również myśleć,
i dochodzić do różnych wniosków.
Czy przyznasz tyle wolności kobiecie?
To zależy od kobiety.
I tego, co sądzi o mnie.
Założę się, że pan
jest więcej niż zadowolony.
A ja myślę, że pani, panno - jak ci tam?
Austen
Panie...
Lefroy
Pani, panno Austen,
wynosisz się ponad innych.
Ja?
Ty, pani.
W głębi serca.
Ile razy tańczyłaś z tym panem Jane?
Dwa razy to przesada, ale trzy to temat na plotki.
Ostrożnie, Jane.
Lucy ma rację, pan Lefroy cieszy się reputacją...
zapewne jako najbardziej obcesowy,
bezczelny, arogancki,
zuchwały,
nieznośny,
impertynencki,
ze wszystkich ludzi.
Za dużo przymiotników.
Co ona chce przez to powiedzieć?
Nigdy nie czuję się bardziej Francuzką, niż gdy oglądam krykieta.
Zaczynam podejrzewać, że flirtujesz z moim bratem, kuzynko.
Flirt jest fachem kobiety.
Nie należy wychodzić z wprawy.
Wszystko w twoich rękach.
Kolej na pana Warrena.
Powodzenia.
John nigdy nie był w tym dobry.
Biegnij, Warren.
Cudownie, Tom.
Dziękuję, Warren, zmykaj na miejsce.
Brawo, panie Warren.
Ta piłka oszukuje.
Mam nadzieję, że nie rozczarowałem pani zbytnio.
Masz chęć zagrać, Wisley?
Kto następny?
Co ty, na Boga, wyprawiasz?
Pomalutku, Tom.
Delikatnie, Lefroy.
Biegiem, Jane!
Co za pech, Lefroy.
Grała już pani wcześniej.
Nie miała wyjścia, wychowała się wśród braci.
Chodźmy popływać.
Dobry mecz, Henry.
Dedykuję tę wiktorię pani Contessie.
Za tym pagórkiem jest rzeka. Kto pierwszy?
Nie tym razem, Lefroy.
Ojcze, czy widziałeś Toma?
Nie, Lucy.
Zadurzyła się.
To normalne u 15-latki.
Miłość może być niebezpieczna w każdym wieku.
Pani Lefroy, czy mogę odwiedzić pani bibliotekę?
Oczywiście.
Lucy gotowa by była wyjść zań choćby jutro.
On byłby fatalnym mężem.
Ma pani na myśli jego reputację?
Bogate doświadczenie jest zaletą mężczyzny.
Panna Austen.
Panie Lefroy.
Czyta pan?
Przeglądałem pani książkę o lasach.
Historia Naturalna White'a.
I jak się panu podoba?
Nie mogę jej skończyć. Ma zbyt wiele podtekstów.
Podtekstów?
Przeczytam pani fragment.
"Jerzyki w majowy poranek."
Fruwają tam i z powrotem.
Żeglując swawolnie po niebie.
Aż nagle...
Jedno wskakuje drugiemu na plecy.
Ściśle przylegając.
I oboje zapominają o machaniu skrzydełkami, zapadając się razem w dół w jednym rytmie.
Dopóki samiczka nie wyda z siebie...
Tak?
...samiczka nie wyda z siebie głośnego, przeszywającego krzyku
rozkoszy.
Czy takie zachowanie przystoi w naturalnej historii Hampshire?
Pani niewiedza jest zrozumiała.
Skoro lubi pani... jakby to ująć...?
historię...
Przyzwoitość nakazuje mi niewiedzę.
Skazuje panią na niewiedzę.
I pani aspiruje do bycia wykształconą?
Jeśli chce pani uprawiać fikcję,
i dorównać pisarzom płci męskiej,
musi pani zdobywać doświadczenie.
Ach tak?
A co daje panu prawo występować z tą radą?
Lepiej znam świat.
I jak jeszcze!
Na tyle by wiedzieć, że pani horyzonty muszą być...
poszerzone.
Przez wyjątkowego młodzieńca.
Przez niebezpiecznego młodzieńca.
który niechybnie poigrywał z sercami wielu młodych...
kobiet o miękkich...
Przeczytaj to.
Wtedy zrozumiesz.
Gdy filozof usłyszał,
iż forteca cnoty została już wcześniej zdobyta,
jego pożądanie tym bardziej się wzmogło,
albowiem jego apetyt nie należał do rodzaju nieśmiałych,
które nie chcą zakosztować delicji, jeśli ktoś spróbował ich przed nimi.
Tych delicji on nie zakosztuje.
...twarz nie była piękna,
lecz jej odzienie rozdarło się odsłaniając piersi
pięknie uformowane i białe niczym lilije,
co nie umknęło przed wzrokiem jej wybawcy, i przez chwil kilka stali tak w milczeniu,
wpatrując się w siebie.
Przeczytałam pańską książkę.
Przeczytałam,
z dezaprobatą.
Naturalnie.
Ale wobec czego?
Scen, postaci?
Języka?
Nie.
Wszystko dobre.
Morału?
Jakiego morału?
Nie brak i morału.
Nieuczciwość sprowadza kłopoty.
Cnota nagrodę.
Niegodziwcy kończą źle.
No właśnie.
W życiu niegodziwcom dobrze się powodzi.
Weźmy na przykład pana.
Powieść musi pokazywać świat jakim jest.
Jak ludzie myślą.
Jak następują zdarzenia.
Powieść powinna w pewien sposób
ujawniać prawdę o wszystkich ludzkich poczynaniach.
A co z uczuciami mojego bohatera?
Wydaje mi się, że gorące uczucia pańskiego bohatera
sprowadziły nań i wszystkich w jego otoczeniu masę kłopotów.
Skoro ta książka panią zgroszyła...
Nie zgorszyła mnie ani trochę.
Jakie zgorszenie?
Wszelakie.
To ci hece! Świetny pomysł, Jane.
O tak, panno Austen. To niecodzienne otoczenie dla pani.
Niech pan wykaże odrobinę wyobraźni.
Pachnie rozpustą.
Raczej wolnością.
To wolność dla mężczyzn.
Nie zazdrości nam pani?
Gdy mam przyjemność obserwować ją z tak bliska?
Oto rozrywka dla zawodowców.
Dla pana to zapewne nie pierwszyzna.
A gdzieżby?
Rozumiem, że to bardzo modne w Londynie
Zbić człowieka na kwaśne jabłko.
Co pan robisz?
Panie Lefroy!
Stój!
Z drogi!
Pięć szylingów na tego pana.
Dalej, Lefroy, bierz go, człowieku!
Musi pan zaprzestać.
Pieniądze ci idą jak woda.
Obawiam się, że pozostałem bez kropli.
Weź.
Co za wstyd!
Panie Lefroy.
Złamano granice przyzwoitości?
Czemu pan to uczynił?
Szkoda byłoby zmarnować te drogie lekcje boksu.
Proszę mi wybaczyć, ale ma pan zachwiane poczucie sprawiedliwości.
Jako prawnik stwierdzam,
że sprawiedliwość nie ma nic wspólnego z prawem.
Tak pan uważa?
Chyba muszę.
Pani wybaczy.
Serce nie sługa.
To przelotny flirt.
Pan Lefroy wkrótce odjedzie.
A Pan Wisley dalej będzie trwał.
Mam nadzieję.
Ten fafuła?
To mu przejdzie z czasem.
Mogłaby go z łatwością odmienić.
Przemów jej do rozumu.
Miałaby poświęcić swoje szczęście?
Jane powinna mieć nie tego kto da więcej, lecz tego, kogo pokocha.
Panie Austen!
Nie zaczynaj od nowa.
Dziewczyna skończy w rynsztoku, jeśli się nie opamięta.
Jenny! Panie Austen!
Gdzie jesteście?
Jak miło, że nawiedziła nas pani.
Może herbaty?
Zielonej?
Brązowej.
W takim razie, nie.
Gdzie pani młodsza córka?
Odwiedza biednych.
Jane!
Nareszcie!
Lady Gresham i pan Wisley przybyli z wizytą.
Gdzieś ty się podziewała?
Może młodzież zechce wybrać się na spacer?
Tam z boku widzę uroczy dziki zakątek.
Przepraszam.
Co ona robi?
Pisze.
Nic nie można na to poradzić?
Panno Austen.
Znam panią od dłuższego czasu,
od kiedy zacząłem tu przyjeżdżać.
Ogród jest bardzo efektowny o tej porze roku.
W istocie.
Zawsze byłem pod wielkim pani wrażeniem...
Zwłaszcza kwiaty.
Staram się powiedzieć,
że posiadam roczny dochód dwóch tysięcy,
oraz szansę na odziedziczenie majątku Lady Gresham,
choć może zabrzmieć to niedelikatnie.
No tak.
Wszystko to będzie twoje, jeśli za mnie wyjdziesz.
Panie Wisley.
Pańska propozycja jest nader szczera.
I czuję się zaszczycona.
Ale mimo wszystko...
Niekiedy uczucie jest nieśmiałym kwiatem, i długo musi dojrzewać nim rozkwitnie.
Zwodzę wierzycieli.
Naprawiam, ceruję, łatam...
Bez przerwy muszę wiązać koniec z końcem.
Rozumiem, że okoliczności są niesprzyjające.
Nie ma dla ciebie pieniędzy.
Na pewno coś da się zrobić.
Cokolwiek mamy należy się twoim braciom.
Będziesz bez grosza, jeśli się nie wydasz.
Więc będę bez grosza, bowiem nie wyjdę za mąż bez miłości.
Jak moja matka.
I teraz muszę sama kopać przeklęte ziemniaki.
Wolisz zostać ubogą starą panną?
Pośmiewiskiem?
Przedmiotem pogardy i żartów?
Tematem na prześmiewki dla wiejskich plotkarek?
Uczucie jest mile widziane.
Pieniądze są absolutnie niezbędne.
Mogłabym żyć z...
z czego?
-Mogłabym żyć z... -Pisania?
Wybij to sobie z głowy raz na zawsze!
Co się wyprawia?
Swary?
Między moimi kobietami?
Podajcie sobie dłonie.
Zakończcie kłótnie.
Gdzie idziesz moja panno?
Nakarmić świnie, mamo.
On dałby ci dostatni dom.
Wygodne życie.
Ojcze.
Rozważ to.
Lepszej oferty możesz już nie dostać.
Wisley?
Faktycznie do tej pory nie zabłysł...
Ciamajda.
Minie mu to z czasem.
Nic tak nie niszczy ducha jak życie w nędzy.
Maria Antonina miała podobną suknię na jednym z bali.
Robię widowisko?
Tak, wiem.
Czego to dla nich nie zrobimy, gdy ich polubimy?
Henry'ego?
Elizo.
Mój brat jest od ciebie o wiele młodszy.
I biedniejszy.
On wie że jestem szczera.
On jest przystojny.
Nawet przystojni muszą mieć za co zaszaleć.
Chcesz go skusić fortuną?
Mężczyźni tak robią.
Co nie oznacza, że tak przystoi.
Jestem rozsądną kobietą.
W takim razie ja według ciebie nią nie mogę być.
Gdybyś była rozsądna wzięłabyś pod uwagę,
że twój irlandzki przyjaciel nie ma grosza przy duszy.
I o ożenku może tylko pomarzyć.
Zastanów się nad tym dziś podczas balu.
On zresztą niedługo już wraca na Bond Street, stroszyć tam piórka.
Tańczysz namiętnie.
Rozważne kobiety nie ulegają namiętności
jeśli pragną zdobyć męża.
Co innego kochanka.
Spocznij, panie Lefroy.
Nie szukam ni męża, ni kochanka.
Nie chciałem pani urazić.
Nie, skądże. Proszę mi wybaczyć.
Panna, Austen.
Przepraszam.
To wprost nie do zniesienia.
Ojciec nalega bym przyjął święcenia.
Lecz ja wolałbym przywdziać czerwony mundur kapitana.
Choć nie mam pieniędzy by go sobie sprawić.
Ja mam.
To oczywiście niemożliwe.
Och, Henry, wobec mnie możesz być szczery.
W czerwieni będzie ci bardzo do twarzy.
Panno Austen!
Tu jesteś.
Nie mogę uwierzyć, że muszę z panią poruszyć ten temat.
Matka pana Wisleya, moja droga siostra,
zmarła młodo.
Nie mam własnych dzieci.
Obyś ty nigdy nie dowiedziała się jakie to bolesne.
Powiedzmy tyle, że pragnienia mego siostrzeńca są bliskie memu sercu.
Choćby najdziwniejsze.
Cieszysz się dobrym zdrowiem.
Posiadasz wykształcenie.
Jesteś miła w obyciu...
Ale, gdy młodej damie w twoim położeniu
okazuje względy panicz taki, jak mój krewniak,
to powinnością jej jest przyjąć go natychmiast.
A co my tu mamy?
Własne zdanie?
No właśnie!
Mój siostrzeniec, panno Austen,
zniża się dalece
prosząc o rękę córkę wiejskiego pastora bez grosza przy duszy.
Bez grosza?
Pani się myli.
Nie mylę sie nigdy.
Twój ojciec tonie w długach.
Ale nie wszystko stracone.
Posiada bowiem córkę, do której uśmiechnęło się szczęście.
Pan Wisley to dla Jane wymarzona partia.
Powinna przyjąć go bez mrugnięcia okiem.
Nie sądzicie?
Lucy.
Co?
Pójdźmy się odświeżyć.
Dowiedziałem się o oświadczynach pana Wisleya.
Moje gratulacje.
Czy jest inne wyjście dla wykształconej lecz niemajętnej kobiety?
Jak możesz go wybrać?
Nawet z jego domami i majątkiem?
Jak ty, ze wszystkich osób mogłabyś wydać się bez kochania?
Jak mam się wydać kochając?
Ty jutro wyjeżdżasz.
Czy dobrze to zrobiłam.
Bardzo dobrze.
Chciałam choć raz dobrze to zrobić.
Nie mam pieniędzy ani majętności,
i całkowicie polegam na mym wuju-dziwaku.
Nie mogę się jeszcze oświadczyć.
Ale wiedz co czuję.
Jane, jestem twój.
Jestem twój.
Duszą i ciałem.
O ile są coś warte.
Nie mów tak.
Co zrobimy?
To, co musimy.
Najdroższa Cassandro!
Moje serce omal nie wypadnie z piersi.
Koniec wątpliwości i rozterek.
Wkrótce ucieknę spod czujnego oka Wielkiej Damy i jej siostrzeńca.
Eliza, Henry i ja dołączymy do ciebie nad morzem.
Ale zaraz potem zmierzamy do Londynu.
Thomas sprytnie zachęcił swego wuja, sędziego, by nas ugościł.
Oby równie łatwo przekonał go do naszego małżeństwa.
Błagam, byś zniszczyła ten list jak tylko otrząśniesz się ze zdziwienia.
Twoja kochająca i niecierpliwa, Jane.
Goście przyjechali.
Dekorum!
Pani Hrabino!
Witam. Madame la Contesse.
Rzadko mój dom gości tak dostojne osoby.
Oraz ich przyjaciół, zapraszam.
Pani pobyt jest nader krótki, nie ma chwili do stracenia.
Mój siostrzeniec przygotował już plan wielkomiejskich rozrywek.
To dla nas ogromna przyjemność.
Co to była za bitwa, Tom?
Vieu en Clochet
Doskonale.
Tysiące poległo, lecz odparli Francuzów.
Błagam o wybaczenie, pani.
Proszę do woli obrażać jakobinów, sędzio.
Wszak zgilotynowali mi męża.
Dzikie bestie.
A jego majątek?
Skonfiskowany.
To katastrofa.
Owszem, lecz duża część mego majątku była ruchoma, więc...
Ruchomy majątek to kieszonkowe szczęście.
Czyżbym wyczuwał ironię?
W moim mniemaniu ironia to potwarz z uśmiechem.
Nie.
Nie?
Ironia łączy przeciwstawne prawdy.
I z przeciwieństwa rodzi się nowa prawda, którą trzeba przyjąć ze śmiechem.
Według mnie,
prawda musi wzbudzać śmiech, w przeciwnym razie byłaby nie do zniesienia dla ludzkiej natury.
Moja kuzynka jest pisarką.
Czego?
Jane?
Powieści.
Panna z dobrej rodziny?
Tak, wuju.
A jutro idziemy z wizytą do innej pisarki, pani Radcliffe.
Co prawda unika ona towarzystwa, lecz znam jej męża, który jest prawnikiem.
Kogo?
Pisarki.
Pani Radcliffe.
Pisarstwo to jej profesja.
Jej co?!
500 funtów za ostatnią powieść "Tajemnice zamku Udolpho".
I 800 funtów za następną.
"Italczyk".
Ponad tysiąc funtów?
Co za czasy!
Żyje pani w odosobnieniu.
Ale powieści pani wypełniają romase, niebezpieczeństwa, groza...
Wszystko to, czym moje życie nie jest.
Na to wygląda.
O czym pani chce pisać?
O sercu.
Zna się pani na tym?
Nie na wszystkim.
Z czasem pani pozna.
Nawet jeśli przeżyje pani zawód.
Od czego wyobraźnia?
Pani wyobraźnia kupiła jej niezależność.
Ale jakim kosztem?
Dla mnie i mojego męża.
Biedny William.
Posiadanie żony, która potrafi myśleć jest niepożądane.
Ale żony literatki - to już zakrawa na skandal.
Ale jednak to możliwe.
Być zarówno żoną i pisarką.
Chyba tak.
Lecz niełatwe.
Mogę to mieć?
Co takiego?
Ciebie.
Mnie, jak?
-Życie z tobą. -Tak.
Lefory.
Obudzisz sędziego!
Ten człowiek ma sen jak królik.
Okaże hojność. Wiem to na pewno.
Pomówisz z nim?
Jutro. Obiecuję.
Naprawdę muszę cię już pożegnać.
Dobranoc.
Panno Austen.
Dobranoc.
Moja matka ma rację.
Trzeba jej męża, i to jak najszybciej.
Pięć...
niezamożnych panien.
"Pierwsze Wrażenia"
Pan Wickham wydawał się ujmujący wobec wszystkich kobiet...
Namiętność, uprzedzenie, absurd...
...od pierwszego wejrzenia...
Nie dam sobie tłumić moich uczuć.
Witaj, panie.
Dzień dobry.
Czyżby świat wywrócił się do góry nogami?
Ufam, że hrabina dobrze się tu czuje.
Na pewno tak.
Wspaniała kobieta.
Istotnie.
Pragnąłbym poruszyć pewną sprawę.
Twoja pensja nie podlega negocjacjom.
Skoro osobiście już poznałeś pannę Austen...
na pewno, tak jak ja, przyznasz, że to wyjątkowa panna.
To niesłychane!
Pozwól mi wyjaśnić.
Nie trzeba!
Ten list wszystko wyjaśnia.
List?
Wiem już czym zajmowałeś się w Hampshire.
To list ze Steventon?
Czy to prawda, że zastawiłeś na mnie sidła?
Chciałem byś poznał tę damę.
Pragnąłem dyskretnie ci ją przedstawić.
Zamydlasz mi oczy bogatą wdówką,
a potem podtykasz pod nos ubogą poszukiwaczkę mężów.
Miarkuj się panie!
Tę podrzędną pisarkę.
Chciałem byś ją poznał.
Byłem pewien, że przypadnie ci do gustu.
Zważ, że moje szczęście jest w twoich rękach.
Szczęście?!
Wolałbym, siostrzeńcze, byś był rozpustnym kurwiarzem, z szansą na poprawę,
niż zakochanym nędzarzem, który utknął w mezaliansie.
Wuj odmówił zgody.
Spowodował to list.
Od kogo?
Lady Gresham?
Albo jej siostrzeniec?
Myślą, że mogą nas rozłączyć, ale...
ja tego nie przyjmuję.
Nie mamy wyboru.
Na pewno mamy.
Jestem całkowicie zależny od...
...od wuja.
A ja od ciebie.
A więc, co zrobisz?
To, co muszę.
Mam powinność wobec mojej rodziny, Jane.
Muszę myśleć o nich.
Tyle masz mi do powiedzenia?
Żegnaj, panie Lefroy.
Na mocy wyroku sądu,
zostaniesz zabrany do miejsca skąd pochodzisz, a stamtąd
na miejsce kaźni.
gdzie zostaniesz powieszony.
Niech Bóg się nad tobą zlituje.
Następny!
Źle cię potraktował, Jane.
Może wrócimy do domu, do Steventon?
Masz wieści od Roberta?
Dopłynął wreszcie do San Domingo.
To dobrze.
Napijesz się wina, panie?
Tak, wznoszę toast za zdrowie nas, profesjonalistów.
Przepraszam, że w przeszłości byłam nieposłuszna.
Co z panem Wisleyem?
Co powiesz o niesławnej pani Radcliffe?
Czy była równie gotycka jak jej powieści?
Na zewnątrz nie, ale podejrzewam, że ma bardzo malownicze wnętrze.
To tyczy nas wszystkich.
Co się stało?
Zmarł krótko po tym jak przybyli do San Domingo.
To miejsce zapomniane przez Boga.
Co to była za choroba?
Żółta febra.
Lord Craven, w liście napisał,
że gdyby wiedział, iż Robert był zaręczony,
nie wziąłby go z sobą.
Jane, jest coś jeszcze.
Pan Lefory, Tom...
Co?
Ukryłbym to przed tobą, gdybym mógł,
jest tutaj, z wizytą u Pani Lefory, i...
zaręczył się.
Tak prędko?
List?
Nie.
To coś, co zaczęłam gdy byłam w Londynie.
Opowieść o młodej damie,
dwóch młodych damach,
które los ciężko doświadcza.
Nie je jedne.
I o dwóch dżentelmenach, którzy otrzymali więcej niż na to zasługują,
jak to często bywa.
Jak się zaczyna ta historia?
-Źle. -A potem?
Jest jeszcze gorzej.
A jak się kończy?
Obie triumfują w szczęśliwym zakończeniu.
W szczęśliwych związkach.
Skrzących się miłością.
Z bardzo bogatymi mężczyznami.
Zadał mi pan pytanie.
Jestem gotowa udzielić odpowiedzi.
Ale przedtem musimy coś uzgodnić.
Nie mogę pana rozgryźć, panie Wisley.
Bywa, że jest pan najmilszym człowiekiem.
A jednak jest pan zdolny do...
Do czego?
A jednak potrafi pan uczynić podłość.
Mówię o pańskim liście.
Jakim liście?
A może ktoś napisał go za pana?
Nieważne.
Tak czy inaczej, namiętność czyni głupców ze wszystkich.
Może z czasem namiętność zyska pani przychylność.
To absurdalna emocja.
Ledwie odróżnialna od obłędu.
Dziękuję za zaszczyt pańskich oświadczyn. Przyjmuję. Miłego dnia.
Pan Wisley to człowiek honoru.
Zawsze będziesz miał u mnie miejsce.
Panno Austen.
Panie Lefroy.
Panie.
Należą się panu gratulacje, panie Lefroy.
Odwiedza pan starą przyjaciółkę w taki czas?
Co za zaszczyt.
Przyszedłem...
złożyć pani przeprosiny
za moje ostatnie zachowanie.
Nie wiem sam...
jak je opisać.
Opowiedz mi o swojej narzeczonej, panie Lefroy.
Skąd pochodzi?
Z hrabstwa Wexfort.
Z pańskich stron.
Wybornie.
Co ją do pana zjednało?
Pańskie maniery?
Uśmieszki i zaloty?
Nie.
Ani trochę.
Gdybym doświadczała tego uczucia, to musiałabym teraz nie cierpieć jego widoku...
Ty się mylisz.
Jest mi obojętna nawet owa posażna panna z Wexfort...
Nie mogę tego zrobić.
Wychodzisz za Wisleya?!
Błagam.
Jeśli masz w sobie za grosz sprawiedliwości i prawdy
nie wyjdziesz za niego.
Uczę się od ciebie miary sprawiedliwości. Ty za nic masz prawdę.
Jane, próbowałem...
Nie mogę żyć w tym kłamstwie.
Ty możesz?
Możesz?
Jaką wartość ma życie, jeśli nie jesteśmy razem?
Ucieknij ze mną.
Ucieczka?
To właśnie proponuję.
Dyliżansem pocztowym do Londynu.
W piątek będziemy w Szkocji, jako mąż i żona.
Wszystko zostawić?
Wszystko, tylko tak możemy być razem.
Wszystko zostawiasz.
Rodzinę.
Dom.
Dla czego?
Dla życia w zdradzie i poczuciu winy?
Nie będziesz miała za co wykarmić swych dzieci.
Jak będziesz pisać, Jane?
Nie wiem.
To silniejsze ode mnie.
To nie ma sensu.
Gdybyś mogła mieć z powrotem swojego Roberta?
Nawet w ten sposób.
Nie zrobiłabyś tego?
Trzymaj w sekrecie moją nieobecność póki dasz radę.
Poczekaj.
Masz.
Weź je.
Chodź, zdążymy na poranny dyliżans.
Jesteś pewna?
-Nadjeżdża? -Jeszcze nie.
Złap mnie za rękę.
Prędko, już go słyszę.
Do Londynu.
Hampshire, twe rodzinne hrabstwo.
Kiedyś było.
Utknął.
Wszyscy wysiadać.
Będę was prosił, panowie, byście mi pomogli.
Przepraszam, młody paniczu.
Tak, tak.
Wszyscy razem.
Raz, dwa ...
...trzy i pchaj!
Kochany Tomie!
Pieniądze, które przysłałeś przyszły w samą porę.
Ja i twój ojciec bardzo ci jesteśmy wdzięczni.
Jesteś tak dobry, że dzielisz się pensją od wuja.
Boję się myśleć jak byśmy przeżyli bez tego.
Dziękuję panom.
Panie i panowie, wracajcie do powozu.
Jesteśmy gotowi.
-Zmartwiona? -Nie.
Martwi cię utrata dobrej sławy?
Nie.
Jeśli już, to twojej.
Ja nie...
Dyliżans odjeżdża.
Chodź.
Zmiana koni.
Przerwa, zapraszamy do gospody.
Ile braci i sióstr masz w Limerick, Tom?
Wiele.
Czemu?
Jak mają na imiona?
Ich byt zależy od ciebie.
Straciłeś reputację,
lecz twoja rozrzutność była udawana.
Potrafię zarabiać pieniądze.
Niewystarczająco.
Zrobię karierę.
Nie, jeśli twój wuj będzie twoim wrogiem.
Żona bez posagu.
I Bóg wie ile osób na twym utrzymaniu.
Kochany przyjacielu, zatoniesz, a my wszyscy z tobą.
Odjazd za pięć minut.
Nie, nie, Jane!
Nie wyrzeknę się ciebie.
-Tom.. -Nie mów nic, nie myśl...
Czy mnie kochasz?
Tak.
Lecz jeśli nasza miłość zrujnuje twą rodzinę, wtedy sama sczeźnie.
-Nie -Tak.
W powolnym upadku, wśród poczucia winy, żalu i wzajemnych pretensji.
Nonsens.
To prawda
powstała z zaprzeczenia,
którą przyjmuje się z uśmiechem.
W przeciwnym razie byłaby nie do zniesienia.
Żegnaj.
Proszę panienki.
W drogę!
Gdzie są wszyscy?
Szukają panienki.
-Dziękuję, Jenny. -Panie Warren.
Twoja rodzina starała się utrzymać to w sekrecie przed służbą, ale...
Gdzie ten łotr, Lefroy?
Henry go zabije.
Nie znajdzie go.
I na pewno nie zabije.
Nie ma potrzeby.
Co... się stało?
Nic.
Ach tak.
Jane,
mam może mniej osobistego uroku niż Lefroy.
Nie mam miłej powierzchowności.
Inni tylko udają, ale ja...
Nie miej nadziei...
Nadziei?
Nie wyobrażasz sobie nawet...
Dziękuję za zaszczyt, ale..
czy w Hampshire nie ma już innych kobiet?!
To ty napisałeś do sędziego.
Zważ, że zawsze cię kochałem.
No i?
Wróciłaś do nas.
Nie otwieraj.
Panie Austen,
muszę pana uprzedzić, że nie będę dziś na mszy.
Nie w towarzystwie tej panny.
Ach tak?
Powiem otwarcie!
Ciociu!
Słyszałam, że pańska córka wybrała się w podróż.
Od kiedy to podróżowanie jest zbrodnią?
Niedozwolone podróżowanie.
Co więcej, wiedz pan,
że mój siostrzeniec wycofuje swoją propozycję
wobec kogoś bez rodziny, majątku, pozycji...
oraz haniebnie splamionego.
Rodziny jej nie brak, jaśnie pani.
Co to, to nie.
Pozycja może zależeć od innych kwestii niż pani uważa.
A jeśli chodzi o majątek - młoda kobieta może go zdobyć sama.
To interesujące co pani mówi, panno Austen.
Czy przespaceruje się pani za mną nad rzekę?
Mówisz poważnie?
Przepraszam, jeśli moje postępowanie pana zawiodło.
Najwyraźniej nie może pani zmusić się do małżeństwa bez miłości.
Ani też z miłości.
Szanuję panią za to.
I podzielam pani zdanie - ja też bym nie mógł.
Zawsze miałem nadzieję z czasem zdobyć pani miłość.
Ale jestem na tyle próżny, że chcę być kochany dla siebie, nie dla mych pieniędzy.
Rozstaniemy się w przyjaźni?
Tak.
Więc będzie pani utrzymywać się -... z pisania. Tak.
Czy wszystkie pani powieści będą się szczęśliwie kończyć?
Moi bohaterowie, po niejakich trudach,
dostaną wszystko to, czego pragną.
Zacni ludzie nie zawsze dobrze kończą.
To wiadoma prawda.
To wiadoma prawda, że majętny kawaler musi pragnąć ożenku.
Choć uczucia te niekoniecznie muszą się ujawniać, gdy pojawi się on w okolicy,
prawda ta zaraz daje o sobie znać w umysłach miejscowych rodzin,
i jest on traktowany jak należna własność ich oraz ich córek.
"Drogi panie Bennet" powiedziała do niego żona.
"Słyszałeś że Netherfield Park znalazł wreszcie najemcę?".
Pan Bennet odrzekł, że nie słyszał...
Czy to sławna panna Austen?
Nie, pani.
Tak -prawem starszeństwa -tytułuje się mą starszą siostrę.
Panna Jane Austen. Autorka "Dumy i uprzedzenia"?
Moja siostra pragnie zachować anonimowość, lecz dziękujemy za łaskawe słowa.
Nigdy nie wybaczę tego Henry'emu.
Przecież zawsze wszystko mu wybaczamy.
Jane, oto stary przyjaciel.
Jak zwykle się spóźnia.
Madame la Contesse, Panno Austen.
Panie Lefroy.
Niech wolno mi będzie przedstawić pani najgorętszą wielbicielkę,
moją córkę,
pannę Lefroy.
Panno Austen, miło mi panią poznać.
Czy zgodzi się pani na odczyt dziś wieczór?
Moja siostra nigdy nie czyta swoich powieści.
Inaczej, jak miałaby zachować anonimowość?
-Ale... -Jane!
Uczynię wyjątek,
skoro moja nowa przyjaciółka prosi.
Chodź, usiądziesz przy mnie.
Jest urocza, Tom.
Zaczęła rozumieć, że
on był dokładnie tym mężczyzną, który charakterem i talentem
najbardziej jej odpowiadał.
Jego umysł i sposób bycia, choć całkiem różne od jej,
byłyby odpowiedzią na jej wszystkie pragnienia.
Ten związek byłby korzystny dla nich obojga,
dzięki jej żywotności i swobodzie
jego nastawienie byłoby złagodzone, maniery oszlifowane,
a przez jego osąd, wiedzę i znajomość świata,
ona zyskałaby wyższą pozycję.
Lecz nawet takie szczęśliwe małżeństwo nie mogłoby nauczyć rzeszy podziwiąjących je admiratorów
czym rzeczywiście jest szczęście małżeńskie.
W trakcie swojego krótkiego życia, Jane Austen napisała sześć z największych powieści literatury angielskiej.
Tom Lefroy został uznanym prawnikiem i Prezesem Sądu Najwyższego w Irlandii. Najstarszej córce dał na imię Jane.
Ani Jane, ani jej siostra, Cassandra, nigdy nie wyszły za mąż.